Unihokej, Kije, Bandy
Porozmawiaj z nami
Czat z Firmao.pl CRM

Manufacturers

Specials

No specials at this time

TRADES EXIBITIONS

ISPO Munich 2017
ISPO Munich 2015
Kielce 2013
ISPO Munich 2012
ISPO Munich 2011

AZETX Distribution

AZETX Distribution in Poland

Distribution list

AZETX Distribution World

Distribution list

Distribution map

Unihokej to jedna z najmłodszych dyscyplin Unihokejsportowych, a jej zasady są bardzo proste. Nazwa tej dyscypliny jest skrótem od uniwersalnego hokeja. Unihokej jest grą bardzo popularną przede wszystkim w krajach skandynawskich. W latach siedemdziesiątych gra dotarła do Szwecji, dzięki studentom, którzy zetknęli się z nią w Holandii podczas wakacji. Stała się bardzo popularna w szkołach i klubach szwedzkich, przyjmując nazwy: lasticbandy, softbandy, floorbandy. Gra ta obecnie nosi różne nazwy: w Szwecji i Rosji - innebandy, Japonii i Niemczech - unihoc. Międzynarodowa Federacja tej dyscypliny przyjęła nazwę floorball. Obecnie unihokej jest znany pod różnymi nazwami w około 20 krajach świata, w tym - poza Europą - w Japonii, Kanadzie, USA, Australii.
Unihokej jest grą dla wszystkich. Proste zasady gry w unihokeja i możliwości uprawiania tej dyscypliny w każdych warunkach i przez wszystkich bez względu na umiejętności. Początkowo unihokej był tylko grą rekreacyjną, rodzinną, stanowił uzupełnienie zajęć z innych dyscyplin, obecnie podbija świat, wchodzi na duże areny sportowe. Rozwija się niezwykle dynamicznie i ma coraz więcej zwolenników na całym świecie. Ta atrakcyjna i widowiskowa gra stanowi również znakomite uzupełnienie specjalistycznych treningów innych dyscyplin sportu. Unihokej spełnia wymagania, jakie powinno stawiać się sportom dla najmłodszych. Jest sportem - zabawą, nacechowaną dużą dynamiką, walorami wychowawczymi (wyrabia poczucie odpowiedzialności, rozwija umiejętności współdziałania, poszanowania przepisów itp.), zaspokaja potrzebę aktywności ruchowej i walki sportowej. Systematycznie uprawiany wzmacnia organizm dziecka, wpływa na poprawę ogólnego rozwoju fizycznego, rozwija motorykę oraz specjalne umiejętności i nawyki ruchowe. Jest to gra, której zasady dostosowujemy do potrzeb i umiejętności grających.
Unihokej do Polski zawitał w 1981 roku. Początek promocji unihokeja w kraju zapoczątkował pokaz dyscypliny, połączony ze spotkaniem z jej twórcą Carlem AK Ahlgvistem - propagatorem tej gry w Szwecji - dla przedstawicieli AWF z całej Polski. Pokaz odbył się w Gdańskiej Akademii Wychowania Fizycznego w 1992 roku. Jest to gra zespołowa, w której uczestniczą bezpośrednio dwie drużyny składające się z 5 lub 4 osób (liczba zawodników zależy od wielkości boiska). Rozgrywany jest w formie meczu między dwoma drużynami i polega na zdobyciu większej liczby bramek niż drużyna przeciwnika. Gra powinna być prowadzona w sali o twardej i równej nawierzchni, na boisku określonym przez przepisy Polskiej Federacji Unihokeja – Floorball. Grę prowadzi się przy użyciu specjalnej konstrukcji kijów z tworzywa sztucznego oraz lekkiej, perforowanej piłeczki plastikowej. Wielkość bramek metalowych składanych lub stałych również zależna jest od wielkości boiska. Boisko powinno mieć wymiary 40 x 20 m. i być ograniczone bandą o wysokości 50 cm z zaokrąglonymi narożnikami., w którym wyznaczona jest linia środkowa, pole bramkowe wyznacza prostokąt 3 x 1, 5 m., punkty rzutów karnych i sędziowskich. W czasie gry należy przestrzegać podstawowych zasad: nie wolno grać kijem uniesionym powyżej kolan, nie wolno też grać głową, nogą oraz przebywać i bronić w polu bramkowym. Mecze sędziowane są przez dwóch równorzędnych sędziów.
Najmniejsze dozwolone wymiary boiska wynoszą 16 x 8 m (dla 3 zawodników). W polu bramkowym nie mogą przebywać zawodnicy drużyny broniącej i atakującej w sposób uniemożliwiający zdobycie bramki gdyż grozi to rzutem karnym w przypadku drużyny broniącej lub rzutem wolnym w przypadku drużyny atakującej. Rzut wolny od bramki dyktuje się kiedy zawodnik drużyny atakującej dotknie piłki ciałem lub kijem znajdującym się w polu bramkowym drużyny przeciwnej. Rzut karny zostaje podyktowany w momencie, kiedy zawodnik drużyny broniącej dotyka ciałem lub kijem będąc we własnym polu bramkowym.
Unihokej to dyscyplina sportowa o charakterze rywalizacji bezpośredniej z ograniczonym prawem kontaktu fizycznego z przeciwnikiem. Wykorzystanie przewagi wynikającej z warunków fizycznych zawodnika ograniczone jest przepisami gry. Zawodnik uczestniczący w grze może być zmieniany wielokrotnie w różnych jej momentach, zawsze jednak z określonego miejsca zmian.
Unihokej można uprawiać w szkole w ramach zajęć wychowania fizycznego. Podstawową zaletą unihokeja jest to, że mogą w niego grać wszyscy, także osoby o mniejszej sprawności fizycznej, a nawet niepełnosprawni. Wymaga to jednak odpowiednich modyfikacji. Gra jest bezpieczna, wyzwala wiele emocji i daje grającym dużo przyjemności. Jej uniwersalność polega m.in. na możliwości dokonywania zmian dotyczących zasad gry w zależności od umiejętności i potrzeb grających oraz na dużych możliwościach adaptacyjnych - tam, gdzie nie ma sal gimnastycznych, grać można na korytarzach czy innych nawierzchniach utwardzonych. Unihokej jest bowiem grą dla wszystkich.